Çingit'e Mektup (3)

Köyümüz, Yaylalarımız ile ilgili anıları, makaleleri, şiveleri, ve deyimleri paylaşabilirsiniz.
# note : you may change( 600px) to whatever you want
Cevapla
kalemkar
Mesajlar: 5
Kayıt: 28 Haz 2007 11:53

Çingit'e Mektup (3)

Mesaj gönderen kalemkar » 10 Ara 2009 16:37

Aradan kırk yıldan fazla zaman geçti. Ah çocukluğum...
Haftada altı gün "Mekteb'un düzi"ndeki okulumuza doğru heyecanla yola çıkardık. Kış demez, bahar demez, kar demez , yağmur demez derse geç kalmamak için koşar adım giderdik . Oysa okulumuzun cazip bir tarafı da yoktu.
Öğretmenlerimiz çocuk yaşta göreve başlamış, kendilerini geliştirememiş, zamanla da sisteme ayak uydurmuş köylü insanlardı. Gerçi o zamanlar bizim için her öğretmen , her şeyi bilen bir "allame-yi cihan" idi. Fakat şehre çıkıp dünyayı farklı yollardan anlamaya başlayınca ilkokul öğretmenlerimizin niçin ufuk açıçı olamadıklarını daha iyi kavramaya başladım.
Bugün, hatırlayıp düşündükçe en zoruma giden şey ; haksız yere yediğimiz dayaklar, azarlamlar, hakaretler değil ; herbirimizin evinde beş altı inek olmasına rağmen zorla Amerikan süttozu içirmeleriydi. Bugün bile aklıma geldikçe iğrenirim o süttozunun tadından kokusundan....Öğretmenlerimiz, bu zulumü niçin yaparlardı, hala tam anlamış değilim.
Bizim çocukluğumuzda, Çingitimizin efsane öğretmenleri Aliya İbrahim Efendi ve Mahmut Efendi(Çayişka'dan) gibileri yoktu . Fakat okul bizlere yine de heyecan verirdi. Zira , dereden tepeden bütün herkesi ,arkadaşlarımızı ancak okulda görebilirdik. Öğle saatlerinde "kenluği, ateşluği " vb oyunları oynamak için dersin bitmesini dört gözle beklerdik. Havanın durumuna göre bazan " metluği" bile oynardık. İlk futbolu 4. sınıfın mayıs ayında oynamıştık. Ozamana kadar kimsenin bir topu olmamıştı. Belki de ben hatırlamıyorumdur.
Eylülde, okul açıldığı ilk günlerde "kumakluği" oynamak da revaçta idi. Futbol hariç diğer oyunları oynayan kaldı mı bilmem.
Şimdi düşündüğümde tuhafıma giden bir başka şey de okulumuzun bir kitaplığı yoktu. Nasıl oluyor da onca yıllık bir okulun kitaplığı olmaz? Aslında bu durum Çingitimizin tarihi hakkında dedikodudan ileri seviyede hiçbir bilgiye sahip olmayışımızı da izah etmekte. Zira kitaptan bu denli uzak olan bir halkın tarihi olmaz.
Uzun zamandır şehirde yaşayan aileler bile okula bir kitaplık açmayı düşünmemişler.
Bugün için böyle bir şeye ihtiyaç kalmadı . Çünkü artık Çİngitimizin "mekteb"i yok, mekteplisi yok, hatta Çİngitli çocuklarımız da yok.

Cevapla